dr hab. Ewa Bal

dr hab. Ewa Bal od 2010 roku jest adiunktem w Katedrze Performatyki na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego. W latach 2004-2008 prowadziła zajęcia z języka i kultury polskiej oraz przekładu literackiego na Uniwersytecie „L’Orientale” w Neapolu. Gościnnie prowadziła zajęcia na Uniwersytecie „La Sapienza” w Rzymie oraz Uniwersytecie w Barcelonie. Była stypendystką Rządu Republiki Włoskiej. Jest członkiem European Association for Studies of Theatre and Performance (EASTaP), International Federation for  Theatre Research (FIRT) oraz członkiem Polskiego Towarzystwa Badań Teatralnych (PTBT).

Wydała dwie autorskie monografie: Lokalność i mobilność kulturowa teatru. Śladami Arlekina i Pulcinelli (Kraków 2017) oraz Cielesność w dramacie. Teatr Piera Paola Pasoliniego i jego możliwe kontynuacje (Księgarnia Akademicka 2006) oraz współredagowała dwie prace zbiorowe Performatyka. Terytoria (Kraków 2017) i Performans, performatywność, performer. Próby definicji i analizy krytyczne (Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2013). Redaguje serię wydawniczą Wydawnictwa Uniwersytetu Jagiellońskiego: Nowe Perspektywy – Performatyka. Zajmuje się tłumaczeniem dramatów z języka włoskiego (P.P. Pasoliniego, Emmy Dante, Davide Enii, Fausta Paravidino, Enza Moscato, Annibale Ruccello). Była także redaktorem i jednym z tłumaczy antologii współczesnego dramatu włoskiego Na jeden i kilka głosów (Panga Pank, Kraków 2007) oraz włoskiego wydania antologii współczesnego dramatu polskiego Polonia-Nuova Generazione, (Il Torcoliere, Napoli 2007). Poza włoskim w swojej pracy translatorskiej i badawczej wykorzystuje jeszcze znajomość języka hiszpańskiego, francuskiego i angielskiego.

W latach 2011-2013 była kierownikiem i wykonawcą grantu NCN (NN 103 407 440) Włoski aktor-autor jako konkurencyjny paradygmat twórczy w teatrze, dramacie i performansie XX wieku, a w latach   2011-2014 wykonawcą projektu NN 103 407 940, Polska dramatyczna. Ustanawianie i negocjowanie wspólnoty w dramacie polskim po 1765 roku, kierowanego przez prof. dr hab. Małgorzatę Sugierę.

W obszar jej zainteresowań naukowych i dydaktycznych wchodzą zagadnienia przekładu międzykulturowego, mobilności kulturowej, nacjonalizmu, lokalności, przedstawienia kulturowe i artystyczne mniejszości językowych, teatr i dramat polski i europejski oraz metodologie krytyczne z zakresu nowego historycyzmu, postkolonializmu oraz performatyki.

Od sześciu lat prowadzi na Uniwersytecie Jagiellońskim ze studentami zajęcia i badania nad ukazywaniem Śląska i śląskości w przedstawieniach kulturowych, których efektem był szereg artykułów naukowych publikowanych w czołowych polskich czasopismach i  monografiach zbiorowych a także konferencjach międzynarodowych.

WYKAZ PUBLIKACJI PRAC NAUKOWYCH PO UZYSKANIU STOPNIA NAUKOWEGO DOKTORA

Monografie autorskie

  1. Ewa Bal, 2006, Cielesność w dramacie. Teatr Piera Paola Pasoliniego i jego możliwe kontynuacje, Księgarnia Akademicka, 236 s. [publikacja rozprawy doktorskiej]
  2. Ewa Bal, 2017, Lokalność i mobilność kulturowa teatru. Śladami Arlekina i Pulcinelli, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, 350 s.

Współredakcja monografii zbiorowej

  1. Ewa Bal, Wanda Świątkowska, 2013, Performans, performatywność, performer. Próby definicji i analizy krytyczne, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, 389 s.
  2. Ewa Bal, Dariusz Kosiński, Performatyka. Terytoria, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego 2017, s.328.

Publikacje naukowe w czasopismach punktowanych

  1. Ewa Bal, Enzo Moscato i Annibale Ruccello. W poszukiwaniu językowej tożsamości, „Postscriptum”, n. 1 (53)/2007, s. 197- 2011.
  2. Ewa Bal, 2012, Tożsamość hybrydowa i diasporyczna w dobie kulturowej mobilności. Przykład włoskiego teatru i dramatu, „Didaskalia” n.109/2012, s. 163-168.
  3. Ewa Bal, 2012, Śląsk, jako teren dyskursywnych zmagań polskości, „Didaskalia” n. 111/2012, s. 126-132.
  4. Ewa Bal, 2014, Nażywość w kinie? O problematyczności odbioru „Salo’. 120 dni Sodomy” P. P. Pasoliniego, Kwartalnik Filmowy „Film i teatr”, nr. 87-88, ISPAN 201, s.44-50.
  5. Ewa Bal, 2015, Czy Śląsk plebejski przesłonił Śląsk arystokratyczny? Problemy przedstawiania lokalności w teatrze, „Didaskalia” 127-128 / 2015, s. 89-94.
  6. Ewa Bal, 2016, „Jak działać przekładami?” O tłumaczeniu tekstów dla teatru w kontekście performatywnego zwrotu w humanistyce, „Przekładaniec” n.31/2015, s. 31–54.
  7. Ewa Bal, Performans tożsamościowy czas zacząć od nowa, „Dialog” tom 62 , numer 12 (733) /2017, s. 133-143.
  8. Ewa Bal, Skleroza Europy, „Dialog” tom 63, numer 1(734), s. 231-241.

ARTYKUŁY W MONOGRAFIACH ZBIOROWYCH

  1. Ewa Bal, 2009, Dramatyczność, sceniczność i teatralność dramatu [w:] Elementy dramatu, red. Mateusz Borowski, Małgorzata Sugiera, Księgarnia Akademicka 2009, s. 59-76.
  2. Ewa Bal, 2009, Podobny a jednak Obcy  [w:] Elementy dramatu, red. Mateusz Borowski, Małgorzata Sugiera, Księgarnia Akademicka 2009, s. 203-223.
  3. Ewa Bal, 2010, Pokolenie, jako hipoteza badawcza? Niewdzięczny przykład dramaturgii Michała Walczaka, [w:] Pokolenie - kategoria historyczna czy współczesna?, red. Joanna Zając, Księgarnia Akademicka 2010, s. 123-137.
  4. Ewa Bal, 2010, Tłumacz dramatu – architekt konfliktu czy pośrednik teatralnych tradycji. O polskich przekładach sztuk Daria Fo oraz ich recepcji w teatrze, [w:] Zapomniany dramat t. II, red. Maria Olszewska i Krystyna Ruta - Rutkowskiej, Wydawnictwo Uniwersytetu Warszawskiego 2010, s.291-301.
  5. Ewa Bal, 2010, Toward a Broken Tradition. Dario Fo - Between Theatrical Illusion and a Speech to the Audience, [w:] Worlds in Words. Storytelling in the Contemporary Theatre and Drama, red. Mateusz Borowski, Małgorzata Sugiera, Cambridge Scholars Publishing 2010, s. 211- 237.
  6. Ewa Bal, Grzegorz Stępniak, 2010, Polskość i ukraińskość. Kształtowanie tożsamości narodowej w „Śnie srebrnym Salomei” w świetle studiów postkolonialnych,[w:] Słowacki/Grotowski, red. Dariusz Kosiński, Wanda Świątkowska, Instytut Grotowskiego 2010, s. 45 - 60.
  7. The encounters of drama in the age of cultural mobility, [w:] Czy Polska leży nad Morzem Śródziemnym?/Does Poland lie on the meditarranean?, red. Robert Kusek, Joanna Sanetra–Szeliga, Międzynarodowe Centrum Kultury, Kraków 2012, s. 520-543.
  8. Ewa Bal, 2012, Śląsk swój i obcy. Między natywizmem a postnacjonalizmem, [w:] Polska dramatyczna 1. Dramat i dramatyzacje w XX wieku, red. Mateusz Borowski, Małgorzata Sugiera, Księgarnia Akademicka, Kraków 2012, s. 67-107.
  9. Ewa Bal 2012, Postpamięć - za i przeciw wspólnocie. Obraz drugiej wojny światowej widziany oczami włoskich i polskich dramatopisarzy, [w:] Zła pamięć. Przeciw-historia w polskim teatrze i dramacie, red. Monika Kwaśniewska, Grzegorz Niziołek, Instytut im. Jerzego Grotowskiego, Wrocław 2012, s 209 - 218.
  10. Ewa Bal, 2013, Roberto Benigni i Beppe Grillo obalają premiera. Teatralność i polityczność, jako dwa aspekty performatywności, [w:] Performans, performatywność, performer. Próby definicji i analizy krytyczne, red. Ewa Bal, Wanda Świątkowska, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 2013, s. 213-222.
  11. Ewa Bal, Wanda Świątkowska, 2013, Negocjacje terminologiczne, [w:] Performans, performatywność, performer. Próby definicji i analizy krytyczne, red. Ewa Bal, Wanda Świątkowska, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 2013, s. 7-15.
  12. Ewa Bal, 2014, Francuskość zamiast polskości?, [w:] Dramatyczna polska 2, red. Małgorzata Sugiera, Księgarnia Akademicka 2014, s. 177- 213.
  13. Ewa Bal, 2014, Historia teatru polskiego? O dyskursie historycznym z punktu widzenia mobilności kulturowej i Śląska, [w:] Raszewski dzisiaj czytany, red. Agata Adamiecka-Sitek, Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego, Warszawa, s. 95-104.
  14. Ewa Bal, 2015,  Performowanie lokalności, [w:] Teatr historii lokalnych w Europie Środkowej, red. Ewa Wąchocka, Dorota Fox, Aneta Głowacka, Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego 2015, Katowice, s. 137-147.
  15. Ewa Bal 2017, Lokalność, [w:] Performatyka. Terytoria, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego 2017, s. 119-125.
  16. Ewa Bal 2017, Terytorium, [w:] Performatyka. Terytoria, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego 2017, s. 279-284.
  17. Ewa Bal 2017, Zamiana moczu w wino : o sprawczości medycyny w teatrze na przykładzie komedii francuskich z XVII wieku,[w:] Medycyna w teatrze, red. Maciej Ganczar, Rutkowski Krzysztof, Homini 2017, s. 77-88.

ANTOLOGIE TEKSTÓW ŹRÓDŁOWYCH:

w języku obcym:

  1. Ewa Bal, 2007, Polonia. Nuova generazione. Antologia della giovane drammaturgia polacca, Torcoliere, Neapol, 416 s. (zawiera dwujęzyczne polskie i włoskie teksty autorów polskich: Córka Myśliwego albo Polakożerczyni Moniki Powalisz, Uśmiech grejpruta Jana Klaty, Holyfood Marka Kochana, Daily Soup Moniki i Gabrieli Muskały, Sztuka Mięsa 1,  Jacka Papisa, Pierwszy raz Michała Walczaka) 

w języku polskim:

  1. Pier Paolo Pasolini, Orgia. Chlew, Księgarnia Akademicka, Kraków, 2003, 200 s.
  2. Pier Paolo Pasolini, Pilades. Calderon, Panga Pank, Kraków 2007, 276 s.
  3. Na jeden i kilka głosów. Sztuki włoskie, red. Ewa Bal, Panga Pank, Kraków 2007, 304 s. (zawiera polskie tłumaczenia tekstów autorów włoskich:  Le cinque rose di Jennifer Annibale Ruccello, Il Compleanno, La Paritura Enzo Moscato, Maratona di New York Eduardo Erba, Due fratelli Fausto Paravidino, Binario morto Letizia Russo, Italia:Brasile 3 a 2 Davide Enia)
  4. Emma Dante, Trylogia o okularach, Panga Pank, Kraków 2011, 72 s.

WSTĘPY DO ANTOLOGII DRAMATU

  1. Ewa Bal, 2007, Tra diverse possibilità del reale, [w:] Polonia. Nuova generazione. Antologia della giovane drammaturgia polacca, red. Ewa Bal, Torcoliere, Neapol, s. 11-23.
  2. Ewa Bal, 2007, W podróży po językowym krajobrazie Włoch, [w:] Na jeden i kilka głosów. Sztuki włoskie, red. Ewa Bal, Panga Pank, Kraków, s. 8-27.
  3. Ewa Bal, 2007, Tableaux vivants. Sceny z życia obrazów, [w:] Pilades. Calderon, P.P. Pasolini, wstęp i tłumaczenie Ewa Bal, Panga Pank, Kraków 2007, s. 8-27.
  4. Ewa Bal, 2011, Ceremonie zamiast słów, [w:] Emma Dante, Trylogia o okularach, Panga Pank, Kraków, s. 9-19.

Tłumaczenie artykułów naukowych

  1. Nicola Savarese, Mit Orientu (1), “Didaskalia” n. 112/2012.
  2. Nicola Savarese, Mit Orientu (2), “Didaskalia” 113/2013.
  3. Marco De Marinis, Performans i teatr. Od aktora do performera i z powrotem, tytuł oryg. Performance e teatro. Dall’attore al performer e ritorno? „Performer” 5/2012 oraz [w:] Performans, performatywność, perfomer. Próby definicji i analizy krytyczne, red. Ewa Bal, Wanda Świątkowska, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 2013, s.19-40.

Tłumaczenia tekstów literackich

  1. Pier Paolo Pasolini, Orgia [w:] Tegoż, Orgia. Chlew, Księgarnia Akademicka, Kraków, 2003.
  2. Pier Paolo Pasolini, Chlew, [w:] Tegoż, Orgia. Chlew, Księgarnia Akademicka, Kraków, 2003.
  3. Pier Paolo Pasolini, Pilades, [w:] Tegoż, Pilades. Calderon, Panga Pank, Kraków 2007.
  4. Pier Paolo Pasolini, Calderon [w:] Tegoż, Pilades. Calderon, Panga Pank, Kraków 2007.
  5. Davide Enia, Włochy – Brazylia 3:2, [w:] Na jeden i kilka głosów. Sztuki włoskie, red. Ewa Bal, Panga Pank, Kraków 2007.
  6. Annibale Ruccello, Pięć róż dla Jennifer, [w:] Na jeden i kilka głosów. Sztuki włoskie, red. Ewa Bal, Panga Pank, Kraków 2007.
  7. Franka Rame i Dario Fo, Zdarzyło się jutro, [w:] Czerwona dekada, red. Mateusz Borowski, Małgorzata Sugiera, Panga Pank, Kraków, 2011.
  8. Franka Rame i Dario Fo, To ja,Urlike, krzyczę,  [w:] Czerwona dekada, red. Mateusz Borowski, Małgorzata Sugiera, Panga Pank, Kraków, 2011.
  9. Franca Rame i Dario Fo, Matka, [w:] Czerwona dekada, red. Mateusz Borowski, Małgorzata Sugiera, Panga Pank, Kraków 2011.
  10.  Emma Dante, Trylogia o okularach, Panga Pank, Kraków, 2011.
  11. Fausto Paravidino, Choroba rodziny M., [w:] Eduardo Erba, Fausto Paravidino, Pierpaolo Palladino, Trzy sztuki włoskie, red. Jolanta Dygul, IBL PAN, 2015, s. 93-232.
  12. Enzo Moscato, Partytura, [w:] Na jeden i kilka głosów. Sztuki włoskie, red. Ewa Bal, Panga Pank, Kraków 2007.
  13. Enzo Moscato, Urodziny, [w:] Na jeden i kilka głosów. Sztuki włoskie, red. Ewa Bal, Panga Pank, Kraków 2007.
  14. Jan Klata, Sorriso di pompelma, [w:] Polonia. Nuova generazione. Antologia della giovane drammaturgia polacca, red. Ewa Bal, Torcoliere, Neapol 2007.

Tłumaczenia dramatów na zlecenie teatrów

  1. Marco Martinelli, Polacchi, scenariusz na podstawie Ubu Roi A. Jarry'ego. spektakl zaprezentowany podczas Międzynarodowego Festiwalu Teatralnego „Dialog” we Wrocławiu, październik 2003.
  2. Lilianna Cavani Nocny portier, na zlecenie Teatru im. Jana Kochanowskiego w Opolu, 2010 (polska prapremiera).
  3. Carlo Goldoni, Teatr komediowy, na zlecenie Teatru im. Jana Kochanowskiego w Opolu, 2011.
  4. Emma Dante, Dziwki (Le pulle), na zlecenie Międzynarodowego Festiwalu Teatralnego „Dialog” we Wrocławiu, 2011.